Tadeusz Drzażdżyński

Tadeusz Drzażdżyński urodził się 26 września 1888 roku w Głubczycach. Był polskim prawnikiem, doktorem praw, urzędnikiem ministerialnym i działaczem gospodarczym w II Rzeczypospolitej. Studiował prawo i ekonomię na uniwersytetach we Wrocławiu, Monachium i Berlinie, gdzie w 1913 roku uzyskał doktorat. Po zdaniu egzaminów sędziowskich pracował w Ministerstwie Wyżywienia Rzeszy w Berlinie.

Od grudnia 1918 roku kierował Wydziałem Administracji i Sądownictwa w Naczelnej Radzie Ludowej w Poznaniu, a następnie pełnił funkcje w Ministerstwie byłej Dzielnicy Pruskiej. W 1921 roku odszedł ze służby państwowej. Do końca życia działał w Związku Zachodnio-Polskiego Przemysłu Cukrowniczego, a także w organizacjach przemysłowych i gospodarczych. Publikował artykuły ekonomiczne i gospodarcze, był konsulem honorowym Królestwa Węgier oraz angażował się w budowę domów akademickich w Poznaniu i Jastrzębiej Górze.

Zmarł 19 stycznia 1935 roku we Wrocławiu. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu św. Piotra w Gnieźnie. Otrzymał między innymi Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski i Złoty Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Drzażdżyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.