Jan III Głubczycki

Jan III Głubczycki, zwany Pobożnym, był księciem głubczyckim z dynastii Przemyślidów. Urodził się około 1425 roku jako młodszy syn Wacława II, księcia opawsko-głubczyckiego, i Elżbiety z Kravař. W źródłach pojawił się po raz pierwszy w 1438 roku, gdy we Wrocławiu został pasowany na rycerza. Po śmierci ojca objął władzę w Głubczycach, a w 1454 roku, po bezpotomnej śmierci brata Hanusza, przejął także Fulnek. Był związany z Głubczycami, które stanowiły jego księstwo.

Jan był żonaty z Katarzyną, która zmarła około 1463 roku. Para nie miała dzieci, a książę nie zawarł kolejnego małżeństwa. W 1464 roku sprzedał królowi czeskiemu Jerzemu z Podiebradów swoje prawa do Opawszczyzny, a Fulnek zastawił Jerzemu Krumsinowi. W konflikcie Władysława Jagiellończyka z Maciejem Korwinem początkowo poparł Władysława, lecz w 1479 roku uznał się za lennika władcy węgierskiego. Zmarł między 1482 a 1485 rokiem. Po jego śmierci Głubczyce przejął Maciej Korwin, a następnie przekazał je swojemu naturalnemu synowi Janowi.

Na podstawie artykułu „Jan III głubczycki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.